محبت زنجير می شود گاهی

هوای خانه چه دلگیر می شود گاهی

از این خانه دلم سیر می شود گاهی

عقاب تیز پر دشتهای استغنا

اسیر پنجه ی تقدیر می شود گاهی

صدای زمزمه ی عاشقانه آزادی

فغان ناله ی شبگیر می شود گاهی

مبر موی سپیدم گمان به عمر دراز

جوان ز حادثه ای پیر می شود گاهی

بگیر دست مرا آشنا ی دربگیر

مگو چنین و چنان می شود گاهی

به سوی خویش مرا می کشد چه خون چه خاک

محبت است که زنجیر می شود گاهی

| 11:41 AM چهارشنبه، 4 اردیبهشت هزار و سیصد و هشتاد و هفت | نویسنده: مرتضي عبدالهيان| لینک ثابت |موضوع: General | نظرات 1

---

هنوز

هزار سال به سوي تو آمدم

                                   افسوس !

هنوز دوري ، دور از من ، اي اميد محال

هنوز دوري ، آه ، از هميشه دورتر

هميشه ، اما ،در من كسي نويد مي دهد

كه مي رسم به تو

                      شايد هزار سال ديگر

صداي قلب تو را

                      پشت آن حصار بلند

هميشه مي شنوم

هميشه سوي تو مي آيم

هميشه در راهم

هميشه مي خواهم

هميشه با توام ، اي جان

                             هميشه با من باش!

هميشه !

            اما

     هرگز مباش چشم به راه

| 3:19 AM یکشنبه، 18 فروردین هزار و سیصد و هشتاد و هفت | نویسنده: سهيلا| لینک ثابت |موضوع: General | نظرات 3

---

               

    آينه ي دنيا نه تو مي ماني نه اندوه و نه هيچ يک از مردم اين آبادي
                   به حباب نگران لب يک رود قسم
                   و به کوتاهي آن لحظه ي شادي که گذشت
                   غصه هم خواهد رفت آن چنان که فقط خاطره اي خواهد ماند
                   لحظه ها عريانندبه تن لحظه ي خود جامه ي اندوه مپوشان هرگز تو به آينه
                    نه
                    آينه به تو خيره شده است
                    تو اگر خنده کني او به تو خواهد خنديد و اگر بغض کني
                    آه، از آينه ي دنيا که چه ها خواهد کرد
                    گنجه ي ديروزت پُر شد از حسرت و اندوه و چه حيف بسته هاي فردا همه

                    اي کاش، اي کاش
                   ظرف اين لحظه و ليکن خالي ست ساحت سينه پذيراي چه کس خواهد بود
                    غم که از راه رسيد در اين سينه بر او باز مکن
                    تا خدا يک رگ گردن باقي است
                     تا خدا مانده، به غم وعده ي اين خانه مَده

| 8:35 AM سه شنبه، 13 فروردین هزار و سیصد و هشتاد و هفت | نویسنده: مرتضي عبدالهيان| لینک ثابت |موضوع: General | نظرات 2

---

                        

                  دارم مثل یه قصه میشم غمگین ترین قصه هاست

                   دردهام همیشه بی صداست

                   یه مرد بی ستاره که دلخوشی نداره

                   راهیم راهی جایی که پر از زمزمه باشه

                  اونجا خوشبختی یه دنیا قد سهم همه باشه

                  من اگر طلسم نبودم واسه تو یه اسم نبودم

                 پای حرفات مینشستم دل به پیغومت میبستم

                توی تنگنای نفسهام زخم دردی ریشه داره 

             که تو هق هق غریبی ام من و راحت نمی ذاره

| 8:27 AM سه شنبه، 13 فروردین هزار و سیصد و هشتاد و هفت | نویسنده: مرتضي عبدالهيان| لینک ثابت |موضوع: General | نظرات 1

---

پروانه صدا

با دل عاشقم وفاي تو كو ؟

زان سيه چشم وفاي تو كو ؟

خانه خالي است از طراوت و گل

باز پروانه صداي تو كو ؟

بر فروزان چراغ جانم را

نفس گرم آشناي تو كو ؟

مژده نور بود و پيك اميد

در دل شب صداي پاي تو كو ؟